Dit jaar ben ik begonnen met een aantal plannen op loopgebied in Doesburg. Het weer op de agenda krijgen van de Singelloop op Koninginnedag, het starten van een loopgroep in Doesburg en een startersgroep in Doesburg aan het lopen te krijgen.

Het is altijd prettig als mensen de zelfde plannen hebben als je zelf ook hebt en je een stapje voor zijn. Dan kan je namelijk mee liften en er samen een succes van maken. Ik was dan ook blij verrast toen op DoesburgDirect.nl een berichtje stond over de Hanze Runners Doesburg.Vorige week heb ik voor het eerst meegelopen en dat gaat zeker vaker gebeuren. De Hanzerunners schuiven ook aan bij de Singelloop.

Jaren lang was op 30 april een van de hoogtepunten Koninginnedag viering de Singelloop. Samen met de vereniging Doesburg & Oranje hebben we het voor elkaar dat de singelloop terug is op 30 april.

Het liefst zou ik ook meteen het derde doel willen realiseren, namelijk eens startersgroep die kan starten met hardlopen en dan als beloning van een aantal maanden leren hardlopen mee kan doen met de Singelloop. Maar als ik dat nu zou doen is dat net iets te veel hooi op de vork nemen.

Gelukkig hoef ik niet alles alleen te doen. Vanuit de atletiekunie zijn er op diverse plaatsen Start2Run trainingen. Speciaal bedoelt voor beginnende lopers. Hier is neen complete lijst te vinden van deze trainingen in de omgeving van doesburg. Misschien dat ze iets te laat beginnen voor de singelloop.

Maar je kan ook net te laat zijn. Afgelopen woensdag is Feikje Breimer begonnen met hardlooptraingen voor starters in Hengelo (gld). Feikje doet dit al jaren, en zo is ook mijn zus begonnen met hardlopen. De appeltaart na afloop is beroemd. Het zal geen probleem zijn om hier nog aan te sluiten, en dan ben je zeker op tijd voor de Singelloop. Meer info kun je hier vinden.

Zelf vindt ik het grootste voordeel van hardlopen dat je het kan doen op ieder moment dat jou uitkomt en lekker vanuit huis starten. Als beginnende loper is het zeker beter om je bij ervarener mensen aan te sluiten, maar dat moet dan maar net lukken.

In België hebben ze dat probleem opgelost. Evy Gruyaert is daar een radio presentatrice en had op Vlaanderen Sportland. Op muziek en begeleid door een prettige stem wordt je stap voor stap begeleid in een hardloopprogramma waarmee je in 10 weken 5 kilometer kan hardlopen. En dat is precies op tijd voor de singelloop.

Veel lopers die ik ken zijn met Evy begonnen met hardlopen. Het is gewoon leuk, het is motiverend, de muziek is goed en de stem is heel prettig om te horen.

Je kunt op internet op legio plaatsen dit ophalen. Zoeken op Start2Run en Evy Gruyaert help je aan honderden links.

Maar na lang zoeken ben ik zelfs een originele locatie tegengekomen waar je het legaal kan ophalen.

Voor minder dan 13 euro kun je het bij keep-running.be ophalen en kun je langs de wegen van Doesburg je eerste stappen op weg naar de singelloop zetten. Velen gingen je voor en lopen nu nog steeds met plezier. Vaak hoor je tijdens het lopen de verhalen van mensen die met Evy begonnen zijn.

Gij zij goed bezig  zijn toch gevleugelde woorden geworden onder hardlopers.

Dit weekend en nu nog steeds is het koud. Gelukkig kan je altijd blijven lopen. Donja heeft het wel even geprobeerd, maar door het zout in haar pootjes moest ze snel afhaken.

Voor mij was het 22 kilometer lang genieten. De camera mee en de meest normale dingen worden ineens wonderschoon.

Je kan er uren over praten, maar de de beelden spreken voor zich.

Genieten.

Dinsdagmiddag half drie in de middag. Ik kijk door het raam naar buiten op kantoor in Laren. De regen komt verticaal naar beneden, de wind raast flink over het land.

Had ik in de pauze kunnen lopen had ik alleen de wind gehad, maar er moesten een paar dingen af dus het werd iets later. Het hoost. Altijd van die moment dat je twijfelt zal ik wel gaan lopen. Als je eenmaal buiten bent, dan maakt het niet zoveel meer uit, maar zelfs ik heb altijd wel wat weerstand om de stromende giet in te gaan.

In de wetenschap, of misschien wel de hoop, dat als ik eenmaal onderweg ben het toch weer leuk wordt ga ik naar buiten en gooi mijn kop in de wind. Richting de heide die tussen Hilversum en Laren ligt. Er zijn weinig mensen op het fietspad en eenmaal in het open veld, striemt de regen in mijn gezicht. De wind heeft vrij spel en ik besluit mee te spelen. In het begin probeer ik nog wel de plassen te ontwijken, maar als eenmaal alles doorweekt is maakt het ook niet heel veel meer uit of je zo af en toe een plas mee pakt of niet.

De aarde en water zijn een verbintenis met elkaar aangegaan met een schitterende modderpoel tot gevolg. Op de terugweg is de wind mijn vriend. Ik vlieg over de paden en plassen ontwijken is geen onderdeel meer van mijn spel. Het wordt hoe meer plassen hoe meer plezier.

Ik loop op water, want mijn schoenen zijn doorweekt. Pak ik op de heenweg nog het voetpad, terug pak ik de laatste kilometer het paardenpad wat er parallel aan loopt. Veel van het gevallen water heeft zich daar opgehoopt en op sommige punten modder ik enkel diep door de plassen heen.

De drie elementen Aarde, Lucht en Water zijn voldoende aanwezig. Ik besluit dat ik het Vuur uit mijzelf heb laten komen. Vier elementen, verbonden tot een heerlijke training.

Druipend kom ik terug op kantoor. Een warme douche en een intens gelukgevoel is mijn beloning.

Misschien wel een goed voornemen. Ik roep al een hele tijd dat een (project) planning aangeeft hoe een project zeker niet zal gaan lopen. Dus waarom zou je nog plannen.

Vorige week woensdag begon volgens planning. Inmiddels is het traditie dat Geert Wevers tussen kerst en oud en nieuw een trainingsloop (laat) organiseren. Het eerste jaar heb ik daar met Wesley aan meegedaan en aangezien nu Donja mijn vaste trainingsmaatje is mocht ze ook nu weer mee. Het contrast met vorig jaar qua weer was echt enorm. Vorig jaar een pak sneeuw, koud en glad. Het weer woensdag, nat, frisjes maar prima te lopen. Een ronde van 15 kilometer lag te wachten en voor ons lopers was er onderweg geen verzorgingspost ingericht.

Geert beschrijft hier zijn blik op zijn trainingsloop. Het is altijd weer gezellig om met deze groep mee te lopen, ook al zie ik ze niet zo vaak. De catering is altijd prima te noemen.

Als Donja al dorst heeft onderweg is ze inmiddels zo ver dat ze een plas in duikt en daar lekker drinkt. Als beginnend hardloophond had ze liever geen natte pootjes, maar inmiddels is ze zo geroutineerd dat ze de plassen ook in de zomer gebruikt om te koelen en te zwemmen.

En waar ze in het begin altijd op het asfalt liep (en de baas in de blubber) kiest ze steeds vaker voor het onverharde pad dat voor haar pootjes toch echt beter is.

Via de blog van Geert kwam ik de Oudejaarscross in Vorden en het idee was om die op vrijdag te gaan lopen. Het is een gebied waar ik steeds meer loop, maar nog lang niet alle plekjes ken, dus dan is een 15 kilometer ontdekkingstocht een aangenaam vermaak.

Aangezien we op donderdagochtend wakker werden in het badhotel van Rockanje lag een tochtje langs het strand in de ochtend voor de hand. Het eerste stukje samen met Wesley gerend en vervolgens het strand opgegaan om daar naar het noorden te lopen. Er staat een flinke wind, wat goed te zien is aan de rookpluimen die in de verte zichtbaar zijn op de maasvlakte. Het strand is mul, redelijk zwaar, maar ik verheug me om na een kilometer of 5 de duinen in te steken en dan via wat hardere paden en iets beschutter van de wind terug te lopen. Iets minder aangenaam is dan de verassing als een flinke mui me de doorgang verspert. Althans ik kies er voor om er niet door heen te waden. Het is koud en winderig en om met drijfnatte schoenen nog 5 kilometer terug te gaan heb ik geen zin in. Daarnaast kan ik niet goed inschatten hoe diep de mui is, maar duidelijk meer dan enkel diep.

De enige oplossing was letterlijk de kop weer in de wind gooien. Na 3 kilometer pal wind tegen kwam er iets dat leek op een strandopgang. Aantrekkelijk leek het wel, maar het achterland was het voornse duin een schitterende zandverstuiving. Mooi om te zien, maar ik had wel even genoeg mul zand gehad. Maar ook daar komt een eind aan en een soort van pad leidde mij terug naar het hotel. Na 10 kilometer had ik de pijp compleet leeg en de rest van de dag als toerist genoten van een schitterend eiland. Een aanrader is om na afloop van een wandeling wat te gaan drinken bij Aan zee in Oostvoorne. Wat een schitterende locatie, prima bediening.

De vrijdag was bij uitstek een dag waarbij de planning vanaf het begin van de dag in duigen viel en de oudejaarscross in Vorden moet maar een jaartje wachten.

Op oudejaarsdag is hier in de regio Carbid schieten een volksvermaak

Dit filmpje laat de lol aardig zien.

Omdat mijn vrijdagse loopje de mist in was gegaan, ben ik zaterdag overdag van Zelhem naar Hengelo gelopen. Overal werd carbid geschoten en de doffe knallen, maar ook de betere opstellingen zoals in de video te zien zijn gaven mooie klappen. Op dat soort momenten bekruipt je ook ineens weer het gemis van je vader. Ik weet zeker dat hij hetzelfde kindergelijke genoegen van gewoon een zinloos harde knal en een voetbal die gelanceerd wordt zou hebben gedeeld. En waarschijnlijk met het grootste plezier de bus zou hebben aangestoken. Eigenlijk een mooie afsluiting van het jaar die gedachte. Op uiteenlopende momenten komt de herinnering aan mijn vader weer boven. Zijn overlijden heeft voor mij toch voor een flink deel het gevoel over 2011 bepaald.

2012 begint met een andere mooie traditie. De nieuwjaarsduik. Ik moet er zelf niet aan denken om het water in te duiken, maar als rode kruizer ben ik best bereid de mensen die dat durven een dekentje aan te reiken.

Hopelijk wordt 2012 een mooi jaar waarin ieders wensen uitkomen. Die van mij zijn simpel, een mooi jaar in goede gezondheid

Ik had deze week al wat geschreven over de Meters voor Mama’s actie voor Serious request.

Het idee was in eerste instantie simpel. In plaats van dat ik zoals ieder jaar een plaatje aanvraag, ga ik nu een paar rondjes lopen en geef mijn geld op die manier af.

Maar gaandeweg werd ik steeds fanatieker en heb ik geprobeerd zoveel mogelijk sponsors te vinden. En dat is gelukt. Doordat ik 33100 meters gelopen heb is er 572.75 dat kan worden bijgeschreven voor deze actie. En als je wilt weten waarom dit nodig is, dan kun je hier de reportages van Eric Corton bekijken en beluisteren. Het zijn iedere keer behoorlijk ingrijpende reportages, wat je ook motivatie geeft om je hiervoor in te zetten.

Maar in de blog gaat het om hardlopen dus daar zal het verder vooral over gaan.

Donderdag avond mochten we ons melden in Apeldoorn, alwaar de muziek door een van de motors achter deze actie Domien Verschuuren verzorgd word. Domien heeft de eerste jaren altijd de verslaglegging vanaf het 3FM callcenter gedaan en is nu het gezicht van deze actie.

Omdat de route van Apeldoorn naar Rotterdam behoorlijk lang is (144 kilometer) en om 8 uur de volgende ochtend in Rotterdam de wethouder van Sport op ons zou staan wachten, was het vertrek van de nachtestafette al om kwart voor zeven. Vanaf de start liepen alle lopers de eerste twee kilometer naar het grote rust voertuig, een bijzonder comfortabele VIP touringcar van een voetbalclub. Maar ook het busje dat de lopers van en naar de wisselpunten bracht was een mooi exemplaar.

In de nacht van woensdag op Donderdag toen de estafette door Doesburg kwam had ik dit al gezien. De foto’s van die nacht zijn niet echt plaatsbaar, het was gewoon te donker. En flitsen geeft leuke foto’s maar het enige wat je ziet zijn de al om tegenwoordige reflectie strepen.

Shift 1: van Voorthuizen naar Achterveld

Het stuk van Kilometer 30 naar 40 zou ik alleen afleggen. De begeleiding bestaat uit twee verkeersregelaars op de motor en een smart die altijd achter de loper blijft. Omdat ik toch alleen loop neem ik de radio mee en luister onderweg naar Serious Request. Op dat moment heeft de dj van Dienst er duidelijk zin in en het is heerlijke muziek. Het resultaat ik vlieg ontspannen maar in een lekker tempo over de weg heen.

Het topmoment onderweg: Van links af voert een uil een aanval uit op een muis die rechts van mij in de berm loopt. De uil heeft geluk, de muis niet, die bungelt in de poten van de uil die meteen weer opvliegt. Dat alles op minder dan 10 meter van me af. De motorbegeleider had het ook gezien, Een indrukwekkend en mooi gezicht.

Shift 2: Van Schalkwijk naar Nieuwegein.

We zitten op bekend terrein. Dat van de truckersrun Houten waarin ik ieder jaar probeer mee te rijden. Ik weet dus hoe het er in het licht uitziet, maar dat licht is nu uit. Het is donker en inmiddels is er een venijnige koud windje opgestoken. Het lopen gaat wat minder makkelijk, het nachtprogramma is leuk, maar er zit nogal wat gepraat in en dat is niet zo lekker voor het lopen. Aangezien ik weer alleen loop moet ik mezelf op een of andere manier zelf motiveren. De wind is tegen en dat maakt het niet makkelijker. Natuurlijk is de wetenschap dat je iedere kilometer 20 euro bij elkaar loopt motiverend genoeg. Maar ik hoop dat de muziek weer een beetje een oppepper gaat geven. Maar de weg is ongelijk, soms met klinkerwegen die heel erg slecht onderhouden zijn.

Het topmoment onderweg: Veel dronken mensen te horen op de radio. Iemand komt met een cheque van 20000 euro in wil heal the world van Michael Jackson horen. Gerard Ekdom heeft daar ook niet zo’n zin in en vindt dit het enige slechte nummer van Jackson. Praten helpt niet maar Gerard is eigenwijs en zegt alles behalve dit nummer. In gedachte denk ik mee en “murder on the dancefloor” lijkt me een prima idee. En die wordt het. De volgende vijf minuten loop ik een stuk makkelijker over het asfalt.

Shift 3:  van Lekkerkerk naar Krimpen aan de Lek

Als ik op de tijd dat ik normaal vaak mijn bed uit ga naar buiten ga is het koud en winderig. Een open polderlandschap ligt voor me. Het lijkt erg op twee jaar geleden, toen hier de Krimpenerwaard natuurmarathon werd gehouden. Toen met windkracht 5 a 6 en met wind tegen De windkracht 5 is nu een beetje de top, maar het landschap is zeer open dus als je die pal tegen hebt, dan wordt het minder makkelijk lopen. Mijn voorganger heeft zich op de wind stuk gebeten en vraagt of ik hem twee kilometers eerder kan aflossen. En zo mag ik 10 kilometer alleen met de radio door een winderige polder lopen. Inmiddels ben ik moe, heb nog niet geslapen en de wind vraagt zijn tol. Ik moet echt opletten om technisch goed te blijven lopen, de muziek op de radio helpt mee. Na afloop van deze tien kilometer moet ik echt even vijf minuten bijkomen voordat ik met het busje wordt afgeleverd bij het stadion van Excelsior vanwaar wij met alle nacht lopers de laatste kilometers naar de finish zullen lopen.

Het topmoment onderweg: Het nieuws van zes uur. In het weerbericht is er sprake van dat er in de avond een harde wind opsteekt. Ik weet niet waar ik op dat moment tegen in beuk, maar ik vindt het bepaalt niet windstil.  Als ik het zo opschrijf,  blijft er weinig grappigs van over, maar het is ongeveer het zelfde gevoel als je in het weerbericht hoort dat het een stralende wolkeloze dag is, terwijl je in de stromende giet loopt.

Op de finish wordt nog druk gebouwd om alles klaar te zetten voor weer een nieuwe estafette dag in Rotterdam. We worden onthaalt door de wethouder van sport van Rotterdam en het levert een Reportage RTV Rijnmond op.

Een bus brengt ons terug naar Apeldoorn en vandaag wordt bekend dat in totaal 188065 euro is opgehaald door de lopers. Ik ben trots dat we dit bedrag met zijn alle bij elkaar hebben kunnen schrapen. Ik ben trots en blij met al mijn sponsors die mij voor mijn gevoel betalen voor mijn hobby. Ik heb met plezier gelopen en gelukkig zijn er mensen die dan geld geven voor die prestatie zodat we dat geld op een goede manier kunnen gebruiken.

Het zet je met je beide benen op de grond. We leven in een mooi land, we hebben het goed, laten we daar eens meer naar kijken dan naar alles wat beter kan.

Al jaren kijk ik uit naar de laatste week voor Kerst. Dat is namelijk de week dat serious request op 3FM wordt uitgezonden. Een mooi programma met een simpel doel .Geld ophalen door een plaatje aan te vragen.

Net zoals de voorgaande vijf jaren zat ik in het Call center waar mensen heen kunnen bellen om een plaatje aan te vragen en te doneren. Door de jaren heen is het Call center steeds belangrijker geworden en is er eigenlijk maar een jaar geweest dat we weinig te doen hadden.

Toen ik maandagavond om half twaalf in de avond naar binnen liep was de reactie van de ploeg die we kwamen aflossen dat het erg rustig was. Met de zes mensen die tot 4 uur in de ochtend gezeten hebben zijn we eigenlijk bijna continu aan het bellen geweest. Het leuke is dat als je gebeld wordt door mensen die een plaat aanvragen je eigenlijk altijd leuke gesprekken hebt. Mensen hebben meestal en speciale reden om te bellen en die specifieke plaat aan te vragen en willen dat verhaal graag met je delen.

Dit jaar is de actie voor moeders in oorlogsgebieden. Als je dan vrouw aan de lijn krijgt die om die zelfde reden 20 jaar geleden gevlucht is voor de oorlog in Somalië, dan wordt het een heel bijzonder gesprek. Wie kan beter begrijpen dat dit een nuttig doel is.

Iedere keer ben ik tijdens de actie toch ook weer verbaasd over de lage bedragen die vaak nodig zijn voor huis, water en medische voorzieningen. 15 euro, voor ons niets, is voor een gezin een week eten. Dat maakt de actie voor mij tot zo waardevol.

Dit jaar is er ook een estafette loop genaamd Meters voor Mama’s. En als hardloper en fan van deze actie wil ik daar graag bij zijn. Dus in eerste instantie had ik me opgegeven om rondjes te gaan lopen in Apeldoorn. Kort daarna kwam ik er achter dat er ook in de nacht tussen de steden gelopen ging worden en heb ik me in een enthousiaste bui aangemeld om van donderdag op vrijdag nacht van Apeldoorn naar Rotterdam te lopen. 

En dan is de volgende uitdaging om sponsor te gaan zoeken. Dat begint als een geintje, maar gaandeweg ben ik daar steeds fanatieker in geworden. Als de eerste 100 euro binnen is, dan lonkt de tweede honderd euro.

Inmiddels ben ik qua toegezegd sponsorgeld boven de 400 euro uitgekomen en zou ik graag de 500 euro gaan overstijgen. Dus iedereen die me nog wil sponsoren, heel graag. Klik deze link en het komt helemaal goed.

SPONSOR MIJ VOOR METERS VOOR MAMA’S!!!!

Het lopen staat voor morgen nacht op het programma en ik heb er erg veel zin in. En toen ik de routes kreeg was ik blij verrast dat dat de route van Enschede naar Apeldoorn via Doesburg gaat lopen. En als ze zo dicht bij mijn huis langslopen wil ik toch proberen om ze ergens deze nacht tegen te komen en ze aan te moedigen. Dus dat wordt even zoeken vannacht waar hoe laat ze precies lopen en ze dan even aanmoedigen. Hopelijk dat ook deze actie weer veel geld gaat opleveren.